Fedakârlık

Okuma Süresi 3 dk, Çingene Yogini

Kendimiz olmak mı kendimiz ‘gibi’ olmak mı bizi biz yapar? Mesela fedakârlık.

Fedakâr, Lügat 365’te söyle açıklanıyor:

‘Başkasının iyiliğini kendi çıkarlarından üstün tutan, özverili.’ Harika bir açıklama. Çünkü,  çıkarcılık çok kirli bir şey. Özveri de, harika ve ferah bir şey. 

Aynı açıklama söyle devam ediyor:

‘Bir şey uğruna başka bir şeyden vazgeçme manasına gelen Arapça kökenli feda kelimesinin Farsça -kâr ekiyle melezlenmesi sonucu oluşmuştur. 

Belki biz bazen fedâ ile fedakâr kavramlarını birbirine karıştırıyoruz. Hatta bunu sıkça yapıyoruz. Ana babamıza, kardeşimize, evladımıza, sevgilimize, arkadaşımıza, dostumuza karşı hep fedakâr oluruz. Bu güzeldir. Çünkü fedakârız. Peki fedakâr olduğumuzu düşündüğümüz birçok zaman aslında fedâda olduğumuzu farkettiniz mi? Yani bu ayrımı yapamayınca neler yapmaya koşullandığımızı veya karşımızdakini neleri yapmaya koşullandırdığımızı düşündünüz mü hiç? Çok yakından tanıdığımız cümlelerden biri ile devam ediyorum.

“Beni ne kadar önemsiyorsunuz ki? Siz hiçbir zaman kararlarınızı/davranışlarınızı benim için değiştirme fedakârlığını yapmadınız.” Biliyorsunuz işte daha bunun gibi bir sürü cümleyi defalarca kurduk. Aslında biz, bir şey uğruna başka bir şeyden vazgeçerek ‘fedâ’ ediyoruz. Üstelik ‘fedakârlık’ yaptığımızı zannederek. Ayrıca bu zannediş bizi kendimiz ‘gibi’leştiriyor. 

Kendim olmak değil,  kendim gibi olmak! Ama neden? Ben kendimimdir. Kendimin gibisi olur mu hiç?  

Ben hiçbir olay/kişi/durum için kendimden/duygularımdan/fikirlerimden vazgeçmem. Çünkü ben fikirlerim ve duygularımla varım. Varım ve sahibim. Buna şükrediyorum.  

Ben hiç kimseden benim için, olaylar ya da durumlar karşısında, onu kendi yapan duygu ve fikirlerinden vazgeçmesini istemem ve beklemem. Bunu istediğimde karşımdakinin artık başkası olduğunu bilirim. Sanki bir roman kahramanı yaratmış gibi hissederim kendimi. Hayali bir kişi. Oysa o da var ve sahip, ben de var ve sahibim. Hepimiz kendimiziz, kendimiz gibi değiliz. Bence yeni karakterler yaratmak için masal ya da hikaye yazmak daha anlamlı olur

Fedakârlık ettigimizi düşünüp kendimiz olmanın dışına çıkmak ya da yakınlarımızdan bizim için fedakar olmalarını isteyerek kendileri olmanın dışına çıkmalarına sebep olmak, kendin olmaktan feda etmektir. Oysa biz olduğumuz gibi/kendimiz olarak güzeliz, biricik ve özeliz. 

Fedakârlık için, olduğumuz gibi, kendi sınırlarımız dahilinde özveriyle davranmak hepimizi ortak bir enerji alanında buluşturacak. Yapılan fedakârlık anlamına hizmet edebilecek. Ve bu işin sonunda hepimiz hem kendimiz olarak hem de paylaşmanın/desteğin yapıcı/onarıcı/şifalı enerjisi ile bütünleşeceğiz.

Öptüm hepinizi fedakâr yüreklerinizden. 

Namaste

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: